ضحی

گاهی زود دیر می شود

آخرین یادداشت ؛

مدتیست که این یادداشت را می خواستم به عنوان آخرین یادداشت وبلاگ ضحی بگذارم.امروز فرصت شد که آن را منتشر کنم.

گاهی زود دیر می شود.

قابل توجه اونایی که تازه می خواهند برای مدرک کارشناسی درس بخوانند.من هم مثل شما زمانی که درسم رو شروع کردم تازه ۱۹ سال داشتم.از سال دوم تحصیلم با مدارکی که از فنی و حرفه ای داشتم شروع به تدریس و کار در یک مدرسه علمیه ای کردم.هرجا می خواستم بروم از طرف مسولین مدرسه اجازه نداشتم.با پایان تحصیل در مقطع کارشناسی ، در مقطع ارشد تحصیل و در مقطع کارشناسی هم تدریس می کردم.بعد از چند سال ، درسم که در مقطع ارشد تمام شد.در قسمت اداری همان مدرسه که کارشناسی میخواندم ، مشغول به کار شدم.و همچنان به تدریس هم ادامه دادم.بعد از چند سال کار ، تعدیل نیرو کردند.به من هم گفتند می خواستی بروی ، مگر به زور نگهت داشتیم.یکی از هیئت امنا به من گفت تا حالا زیر یوغ مدیر بودی ، برو.اگر از تو استفاده کرده ایم به خاطر این بوده که بیکار و مجرد بوده ای.دوستان عزیزی که این مطلب را می خوانید، ممکن است شما هم بعد از چند سال ، گرفتار چنین آدم هایی شوید.حالا بعد از ۲۰ سال تدریس و تحصیل بهتون میگویم که گول ظاهر آدم ها رو نخورید.از مسیرهایی بروید که خودتان دوست دارید.

متاسفم

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

روانشناسی محیط کار

اگر افراد در یك روز كاری ، دارای خلق‌وخوی شادی باشند ، به احتمال زیاد نسبت به روزهای دیگر ، خلاق‌تر هستند.

افراد شاد ، بهتر از دیگران كار می‌كنند:

- افراد شاد ، حامل پیام‌ها و رفتارهای شادی‌بخش هستند و در محیط كار ، روابط خوبی با همكاران دارند درنتیجه: در كار گروهی، همكاری بهتری خواهند داشت.

- اگر مدیر باشند، روابط خوبی با كاركنان دارند.

- اگر در مشاغل اداری و خدماتی باشند ، مشتریان راضی‌تر خواهند بود.

- اگر در بخش فروش باشند ، میزان فروش بیش‌تری خواهند داشت.

افراد شاد ، خلاق‌ترند: اگر افراد در یك روز كاری ، دارای خلق‌وخوی شادی باشند، به احتمال زیاد نسبت به روزهای دیگر ، خلاق‌تر هستند.

از نظر فرآیند شناختی ، افراد شاد به لحاظ روانی ، منعطف و گشوده‌ذهن بوده و تفكر خلاق دارند. افراد شاد، مشكلات را حل می‌كنند به‌جای آن‌كه مرتب شكایت كنند: وقتی شغل خود را دوست نداشته باشید، هر كپه‌ی خاك به‌نظر یك كوه می‌آید. دشوار است بتوانید هر مشكلی را بدون زحمت و تلاش و فقط با نق‌زدن حل‌كنید. شادبودن موجب می‌شود که به مشكلات ، از جنبه‌های مختلف بنگرید. افراد شاد ، انرژی بیش‌تری دارند:

افراد شاد ، از انرژی بیش‌تری برخوردارند بنابراین بهتر می‌توانند از عهده‌ی كارها برآیند.

افراد شاد ، خوش‌بین‌ترند: افراد شاد ، مثبت‌اندیش‌تر و دارای چشم‌انداز مثبتی هستند. دكتر «مارتین سیلگمن» خوش‌بینی را روشی برای موفقیت و بهره‌وری بیش‌تر می‌داند.

افراد شاد، باانگیزه‌ترند: انگیزه‌ی كم به‌معنی بهره‌وری پایین است. یكی از روش‌های مطمئن افزایش انگیزش در افراد، تقویت روحیه‌ی شادابی در آنان است.

افراد شاد ، كم‌تر بیمار می‌شوند:

اگر شغل‌تان را دوست نداشته باشید، احتمال این‌كه به بیماری‌هایی مانند دیابت ، فشارخون، سردرد ، زخم معده، دیسك كمر و… مبتلا شوید، زیاد است. افراد غمگین ، بیش‌تر مستعد استرس‌ها و افسردگی‌های شغلی هستند. نتایج مطالعه‌ای كه در زمینه‌ی تأثیر فشارهای شغلی بر سلامت در میان بیش از دوهزارنفر از پرستاران در «آمریكا» صورت‌گرفت، نشان‌می‌دهد پرستارانی كه شغل خود را دوست‌ندارند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به سایر بیماری‌ها هستند و سلامت جسمی و درمانی آنان، بیش‌تر از كم‌‌تحركی و سیگاركشیدن ، در معرض خطر می‌باشد.

افراد شاد ، آموزش‌پذیرترند: وقتی شاد و در كمال آرامش هستید، ذهن‌تان برای یادگیری مطالب جدید، آماده‌تر است ؛ درنتیجه بهره‌وری افزایش می‌یابد.

افراد شاد، كم‌تر نگران خطاكردن هستند؛ درنتیجه كم‌تر مرتكب خطا می‌شوند: وقتی در محیط كار، شاد هستید، خطاهای تصادفی، كم‌تر شما را دچار هراس می‌كند؛ به خودتان مسلط می‌شوید و از این خطا پند می‌آموزید و به كارتان ادامه می‌دهید، به دیگران نمی‌گویید: «دست و پایم را گم‌كرده‌ام، كار را شما ادامه دهید»؛ بلكه استوار و محكم مسؤولیت خطا را پذیرفته، عذرخواهی كرده و آن را جبران می‌كنید. این نگرش همراه با آرامش، بدین معنی‌ست كه احتمال بروز خطا را كم كرده‌اید.

افراد شاد، بهتر تصمیم می‌گیرند:

روش‌های كاری افراد غمگین ، حادثه‌ساز است چون تمركز حواس كافی ندارند ، در چارچوب اهداف سازمان فعالیت نمی‌كنند و این‌كه آنی تصمیم‌بگیرند ، زیاد است ؛ برعكس افراد شاد ، تصمیمات بهتر و منطقی‌تری می‌گیرند و در كارشان همیشه اولویت‌بندی وجود دارد.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حمایت از کالای ایرانی در سیره آیت ‌الله‌العظمی بهاءالدینی رحمت الله‌علیه از شاگردان مرحوم بافقی رحمت الله‌علیه

در تمام ضیافت‌هایی که از اهل علم می‌کرد ، غیر از اجناس ایرانی چیزی مصرف نمی‌کرد. آن‌زمان هنوز بساط قند و چای در ایران دائر نشده بود و از خارج می‌آوردند ، او به جای قند و چای، خرمای جهرم بین طلبه‌ها تقسیم می‌کرد. با این‌که افطاری‌های خیلی مفصل می‌داد ، از برنج و خورشت و این‌ها ، ولی چای نمی داد.

سیری در آفاق .حسین حیدری کاشانی . 1384 . ص265

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حمایت از کالای ایرانی = رونق تولید داخلی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

6 دشمن اصلی ستون فقرات خود را بشناسید.

1) شکم بزرگ: در این حالت، چون تعادل انحنای کمری یا لوردوز به هم می‌خورد ستون مهره‌ها ناچار است انحنای مهره‌های سینه‌ای یا کیفوز را بیشتر کند و همین امر به گودی زیاد کمر، قوز پشتی و بر هم خوردن راستای قرار گرفتن سر و انحنای گردنی منجر می‌شود و درد ایجاد می‌شود.

2) بد خوابیدن: وقتی اصول صحیح خواب را رعایت نمی‌کنید می‌بینید که صبح روز بعد از شدت درد قادر به بلند شدن نیستید. بهتر است به پهلو بخوابید و بالش شما فاصله شانه تا سر را پر کند. اگر به پشت بخوابید، قوس گردنی شما در صورت مناسب نبودن بالش به جای تمایل به عقب، به جلو می‌آید و آرتروز گردنی و درد ایجاد می‌شود. بدون بالش خوابیدن یا بالش کوتاه همان‌قدر بد هستند که انتخاب بالش بلند. دمر هم نخوابید و اگر مجبورید یک بالش زیر شکم و لگن خود بگذارید تا گودی کمرتان زیاد نشود و محل اتصال مهره آخر کمر به باسن دردناک نشود. تشک شما نباید زیادی نرم یا زیادی سفت باشد.

٣) بغل کردن بچه‌ها: بستن حامل‌هایی که بچه‌ها را در آن می‌گذارید به ستون مهره شما فشار می‌آورد. اگر می‌خواهید فرزندتان را بغل کنید او را به پهلو تکیه بدهید، یعنی یک پایش جلو و پای دیگر بچه عقب باشد تا وزن او به پهلویتان وارد شود.

٤) نشستن چهار زانو یا دو زانو: وقتی چهار زانو یا دو زانو می‌نشینید باعث تخریب غضروف خود می‌شوید. روی صندلی استاندارد بنشینید و زاویه ١٢٠ درجه را رعایت کنید. قوز به جلو (زاویه کمتر از ٩٠) و یا عمود نشستن راستاها را به هم می‌زند و بدن ما سعی می‌کند به عضلات منطقه فشار بیاورد تا در حد ممکن راستاهای طبیعی را حفظ کنند و همین عامل، درد را به وجود می آورد. پا، باسن، پشت و کتف شما باید نقاط تماس هنگام نشستن صحیح باشند.

٥) ایستادن طولانی: معمولا به دلیل وجود شکم برآمده در چاق‌ها و یا عضلات ضعیف کمری در لاغرها و از همه بدتر عدم رعایت اصول صحیح ایستادن، به دنبال طولانی ایستادن دردها شروع می‌شوند. وقتی می‌ایستید باید یک پا جلوتر از دیگری باشد و پای دیگر ١٥ سانتی‌متر بالاتر باشد تا فشار وزن‌تان عملا تقسیم شود. پاها را مرتب با حفظ همین ١٥ سانتی‌متر از زانو خم کنید تا لوردوز کمری زیاد نشود و درد و خستگی به وجود نیاید. در بعضی مشاغل، داشتن زیرپایی الزامی است.

٦) بلند کردن جسم سنگین: رعایت اصول بلند کردن اجسام مهم است. جسم را با دست بگیرید. یک پا اهرم و پای دیگر جلو باشد. دست‌ها به بدن چسبیده باشد و از راستای دست‌ها نیرو بگیرید نه از کمرتان.

سایت خبری تحلیلی عصر ایران

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اشکالات بر پیاده روی و پاسخ آن

برخی عوام و مخالفان تشیع ، اشکالات و شبهاتی را درباره این سنّت مقدس مطرح کرده اند و گاهی این سخنان باطل و امواج تبلیغاتی بر برخی مردم اثر می گذارد. در این جا به برخی از این شبهات با دلیل روشن پاسخ می گوییم.

اشکال اول: اضرار به خود می گویند

فرضاً پیاده روی مستحب و مأجور باشد؛ در صورتی که ضرر و زیان نداشته باشد و هنگامی که سبب ضرر و زیان شود، نه تنها واجب نیست، بلکه حرام است. مثلاً زیارت امام حسین(ع) امروز سبب ورم پاها و بیماری های درازمدت می شود و اضرار به خود و بیمار کردن خود جایز نیست. پاسخ ضرر بر دو گونه است: 1. ضرری که موجب مرگ و قطع عضو و امثال آن شود؛ 2. ضرری که تا این حدّ نیست، گرچه اندکی سختی و رنج داشته باشد.

پیاده روی زیارت حضرت بر فرض که با ضرر اندکی همراه باشد، منافع فراوان به همراه دارد و عامل نشاط و تحرک و طراوت انسان می شود؛ به ویژه که امروزه به علت عادت به استفاده از وسایل حمل و نقل، انسان بیشتر نیاز به این گونه فعالیت ها دارد. در استفتائی از آیات عظام خوئی و تبریزی همین موضوع پرسیده شده که چنین پاسخ داده اند:

امور مستحبی اگر مستلزم ضرر باشد، آیا جائز است؟ مثلاً پیاده رفتن برای زیارت امام حسین(ع) سبب تورم پاها یا بیماری طولانی مثلاً یک ماهه شود. آیا در این حالت جایز است؟

ـ آیت الله خوئی: مادام که ضرر در حدی نیست که احتمال هلاک جان باشد، اشکال ندارد.

ـ آیت الله شیخ جواد تبریزی: تا وقتی ضرر این کار در حدّ هلاکت یا جنایت بر نفس نباشد، اشکال ندارد. آیت‌الله شیخ جواد تبریزی ، صراط النجاة ، ج 2 ، ص 418

اشکال دوّم: آزردن خود گفته اند

پیاده روی نوعی خودآزاری و به رنج افکندن خود است؛ بنابراین عقلاً قبیح است و از آن جا که حکم عقل و شرع یکی است، پیاده روی مشروع شمرده نمی شود.

پاسخ

حکم عقل در مواردی است که منجر به ایذای نفس باشد و غرض عقلایی در کار نباشد؛ مثلاً وارد آوردن جراحتی در بدن، بدون دلیل. ولی اگر هدف عقلایی مهمی در کار باشد، عقل حکم به قبح کار به طور مطلق ندارد. عقلا نیز رنج ها و مشقات را برای دستیابی به اهداف خود تحمل می کنند. پیاده روی زیارت حسینی گرچه با قدری سختی و رنج همراه است، ولی خیر دنیا و آخرت در آن نهفته است و رنجی اندک در برابر پاداشی بزرگ است.

اشکال سوّم: اختلاط زن و مرد

برخی با تکیه بر مسئله اختلاط زن و مرد گفته اند: چون زیارت امام حسین(ع) و مخصوصاً پیاده روی، توأم با اختلاط زن و مرد است، کاری حرام می باشد و حداقل، ترک پیاده روی، اولی و زیارت سواره، افضل است.

پاسخ

اولا: این گونه اختلاط حرام نیست و کسی از فقها، فتوا به حرمت این گونه اختلاط نداده است. اختلاطی که از ازدحام ناشی می شود، مثل اختلاط در حج، نماز جمعه، نماز عیدین و پیاده روی برای زیارت امام حسین(ع) و ازدحام داخل حرم شریف، خودبه خود حرام نیست؛ بلکه فقها به طور عام فتوا به کراهت داده اند. نوعی از اختلاط هم به معنای معاشرت و ارتباط نزدیک زنان با مردان بیگانه است که معمولاً در مدارس و ادارات دولتی و بیمارستان ها و امثال آن فراوان و مدام اتفاق می افتد و آیت الله خوئی فتوا به حرمت آن داده اند. بنابراین اگر در زیارت پیادگان اختلاطی باشد، از نوع اوّل است که حرام نیست.

ثانیا: بر فرض که اختلاط از نوع دوم، از برخی اشخاص کم اراده و ضعیف النفس پدید آید؛ این سبب ترک سنت دینی نمی شود؛ وگرنه اکثر واجبات عبادت که در آن نوعی آمیختگی دو جنس وجود دارد، مثل حج و نماز جمعه و نماز عیدین و نماز میت و غیر آن باید تعطیل شود. از زراره نقل شده است:

امام باقر(ع) در تشییع جنازه مردی از قریش حضور داشتند و من و عطا هم بودیم. وقتی زنی فریادی زد، عطا گفت: یا ساکت شو یا من برمی گردم. زن سکوت نکرد و عطا بازگشت. من به امام عرض کردم که عطا بازگشت. حضرت فرمود: چرا؟ سخن او را یادآور شدم. حضرت فرمود: «به راه ادامه بده. ما اگر همراه با حق، منکری دیدیم، نباید حق را رها کنیم؛ وگرنه حق مسلمانی را ادا نخواهیم کرد.» وقتی امام بر جنازه نماز خواند، خویشان میت گفتند: شما توان ندارید؛ بازگردید؛ خداوند شما را اجر دهد. اما حضرت از ناتمام گذاشتن مراسم تشییع خودداری کرد و بازنگشت. وسائل‌الشیعه ، ج 3 ، ص 140

اشکال چهارم: هزینه های مالی زیاد پیاده روی و نیاز فقرا

روشن است که برای پشتیبانی از انبوه زائران پیاده، خدمات و امکانات بسیاری مثل: آب و غذا و امکانات رفاهی در مسیر و لوازم پزشکی برای درمان لازم دارند. لذا عاشقان اهل بیت(ع) در مسیر از زائران استقبال می کنند و به نصب چادر و خدمت رسانی به آنان می پردازند. آمارها حاکی است که در سال 1434 قمری ، شش هزار موکب برای پذیرایی از زائران برپا شد. اگر مبلغ هزینه هر موکب را حدود 8 میلیون دینار در طول زیارت اربعین در نظر بگیریم، مبلغی در حدود 48 میلیارد دینار هزینه شده است. این اموال فراوان در حالی هزینه می شود که برخی مردم به نام شب محتاجند و برخی نیاز به دارو و دکتر دارند. حال اگر زائران پیاده حرکت نکنند، خودشان امکان تأمین لوازم خویش را دارند و زیارت به صورت سواره، مانع از اسراف و تبذیر نیز هست.

پاسخ

پرداخت هزینه ها دو نوع است: گاه واجب است و گاهی مستحب. انفاق واجب، مثل پرداخت هزینه افراد تحت تکفل و زکات و خمس و کفّارات و آنچه به دلیل نذر در مورد خاص داده می شود. اما انفاق مستحبی ، مثل صدقه و تبرعّات و اوقاف و آنچه فی سبیل الله هزینه می گردد. در مورد انفاق های واجب که برای تأمین نیاز فقرا و ایتام سادات و غیر آنان واجب است، مؤسسات دولتی و مردمی باید به گردآوری و هزینه کردن زکات و خمس و کفارات مالی در جای آن اقدام کنند و حق ندارند آن را در غیر از موارد تعیین شده، حتی در شعائر حسینی هزینه کنند. امّا نذورات و انفاق های مستحب با انواع گوناگون آن، تابع نیت نذرکنندگان و هزینه کنندگان است. به هر نیتی که نذر کرده اند، باید طبق آن هزینه شود و انفاق های داوطلبانه هم به اختیار خود اشخاص است که صرف چه کاری کنند. اموالی که در مسیر اربعین و زیارت امام حسین(ع) هزینه می شود، مانند نذورات برای شعائر حسینی و انفاقات داوطلبانه و صدقات و تبرّعات و اوقاف خاص این مراسم است و کسی حق ندارد نذورات این راه را صرف کار دیگری کند یا مردم را به هزینه کردن اموال خود در کاری دیگر مجبور نماید.

مطالب به نقل از سایت حوزه نت

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

ثواب قدم های زائر امام حسین

عنِ الْحَسَنِ بْنِ ثُوَیْرِ بْنِ أَبِی فَاخِتَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام: یَا حُسَیْنُ! إِنَّهُ مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ علیه السلام، إِنْ کَانَ مَاشِیاً کُتِبَ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ مُحِیَ عَنْهُ سَیِّئَةٌ، فَإِنْ کَانَ رَاکِباً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ حَافِرٍ حَسَنَةً، وَ حَطَّ بِهَا عَنْهُ سَیِّئَةً، حَتَّی إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُفْلِحِینَ الْمُنْجِحِینَ، حَتَّی إِذَا قَضَی مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِینَ، حَتَّی إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ لَهُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله یُقْرِئُکَ السَّلَامَ، وَ یَقُولُ لَکَ: اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَکَ مَا مَضَی‏

حسین بن ثُوَیر گفت: امام جعفر صادق علیه‌السلام فرمودند: ای حسین! کسی که از منزلش بیرون آید و قصدش زیارت قبر حضرت حسین ابن علی علیهماالسّلام باشد اگر پیاده رود خداوند به ازای هر قدمی که برمی‌‏دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو می‌‏فرماید تا آن که به حائر برسد. در این هنگام خداوند او را از رستگاران و حاجت رواشدگان قرار می‏‌دهد. بعد از انجام زیارت ، خداوند او را از رستگاران ثبت می‌کند، و هنگامی که بر می‌گردد، فرشته‌ای نزدش می آید و می‌گوید: رسول خدا صلی الله علیه و آله به تو سلام رسانده و می‌فرماید: عملت را از نو شروع کن ؛ زیرا خداوند تا وقتی که مراسم و اعمال زیارت را به پایان برساند که در این هنگام او را از فائزین محسوب می‏‌فرماید تا زمانی که اراده مراجعت نماید در این وقت فرشته‏‌ای نزد او آمده و می‏‌گوید: عملت را از نو شروع کن، زیرا خداوند گناهان گذشته‌ات را آمرزید.

ثواب الاعمال . صفحه 19

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اندرحکایت اداره ها

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.